09-01-2026
Op 18 November hebben we er als s.v. Grol er al over bericht (https://svgrol.nl/nieuws/9591/grol-huldigt-9-jubilarissen), maar ook in clubblad 4 van 2025 was er aandacht voor onze 9 jubilarissen.
Bron: Clubblad 2025-4
Door: Henri Walterbos
Een van de weinig prettige gevolgen van de coronaperiode; stilstaan bij de jubilarissen van de vereniging in een aparte en feestelijke setting, en niet zoals sinds mensenheugenis gebruikelijk was tot dat moment, als sluitstuk van de Algemene Leden Vergadering.
Op 13 november kwamen 8 van de 9 jubilarissen met familie naar de Mattelier voor een feestelijke bijeenkomst. Het was voorzitter Stan Raben die de aanwezigen welkom heette. “Van harte welkom allen, op de eerste plaats natuurlijk de jubilarissen, familie, bekenden en overige aanwezigen. Persoonlijk vind ik deze avond een van de mooiste gebeurtenissen bij onze prachtige club, want 50 jaar lidmaatschap is natuurlijk niet zomaar iets. Dat is iets om erg trots op te zijn, want het betekent dat mensen zich betrokken en verbonden voelen met de Grol. Ook na hun actieve carrière. En natuurlijk helemaal voor mensen die maar liefst 75 jaar lid zijn. Dat is behalve iets om trots op te zijn ook iets dat gevierd moet worden. Dit jaar zijn er 9 jubilarissen, te weten 7 mensen die hun vijftigjarig lidmaatschap en twee ‘75 jarige’ jubilarissen.” Acht van hen werden welkom geheten en gehuldigd deze speciale avond. “Nummer 9, Jan Stöteler, is vanwege een verminderde mobiliteit en gezondheidssituatie niet aanwezig. Hem zal het beeldje met de bijbehorende bloemen persoonlijk overhandigd worden bij hem thuis, in verpleeghuis de Mariënhof in Lichtenvoorde.”
De jubilarissen werden toegesproken door meerdere bestuursleden. Uit hun toespraken enkele stukken hieronder.
Hans Luttikholt (50 jaar)
Stan Raben: “Een bijzonder moment. Een mijlpaal die niet alleen getuigt van trouw, maar ook van passie, betrokkenheid en een leven lang liefde voor de club. Hans, jouw Grol-verhaal begon al op jonge leeftijd toen je spelend lid werd bij onze club. Sindsdien ben je nooit meer weggeweest. Je hebt de meeste selectieteams doorlopen, met als hoogtepunt het kampioenschap met Grol A onder leiding van Ben Bomers en Jos Lensink. Een promotie naar de interregionale jeugd, met een legendarische 6-0 overwinning tegen Go Ahead Deventer voor een grote massa publiek. In de senioren heb je tot 1998 in de selectie gespeeld, daarna lager gevoetbald, én ook nog in de zaal. In totaal zo’n 46 jaar actief op het veld, pure toewijding. Jouw bijdrage aan Grol ging verder dan alleen voetballen. Je was jeugdleider, verving lampen in de lichtmasten op het oude trainingsveld, zat bijna tien jaar in de SEAG en droeg je ook nog bij aan de jubileumcommissie voor ‘Grol 100’. Grol is voor jou niet alleen een club, maar ook familie en vriendschap. Je broers Leo en Jos hebben hier gevoetbald, en met vrienden als Myron Meekes, Tim Wekking en Paul Huijskes heb je jarenlang samen op het veld gestaan. Sinds 1988 ben je onderdeel van de legendarische Grol 3-ters. Je hebt aangegeven dat het feit dat je vandaag het 50-jarig jubileum bij Grol mag vieren, als een groot voorrecht voelt. Ik citeer: “In al die jaren heb ik veel mooie momenten beleefd, maar ook afscheid moeten nemen van teamgenoten die dit jubileum helaas niet meer mogen meemaken. Dat maakt me des te dankbaarder dat ik dit bijzondere moment mag meemaken.”
Jeroen te Veluwe (50 jaar)
Vice-voorzitter John Terheerdt: “Een bijzondere mijlpaal. Vijftig jaar lid van s.v. Grol. Niet alleen een getal, het is een halve eeuw van passie, inzet en verbondenheid met onze club. Jij begon bij de allerjongsten van Grol. Van daaruit groeide je door naar de selectieteams van de jeugd en uiteindelijk naar de senioren. Je hebt zelfs in Grol 1 gespeeld en was onderdeel van de kampioensploegen in de seizoenen 1991-1992 en 1992-1993, onder leiding van Peter Schulte. Gouden jaren, waarin je niet alleen sportieve successen vierde, maar ook liet zien wat teamgeest betekent. En wie herinnert zich niet het kampioenschap dat jullie opdroegen aan Leo Reijrink, jullie teamgenoot die tijdens dat seizoen overleed? Dat gebaar zegt alles over de saamhorigheid binnen Grol en jouw rol daarin. Na Grol 1 volgden mooie jaren in het tweede elftal, met een prachtig kampioenschap in het seizoen 1997-1998 onder leiding van Hans Emaus. Daarna speelde je in de lagere elftallen, tot je uiteindelijk bij de 45-plus op vrijdagavond belandde. Vanaf 2023 heb je de schoenen definitief aan de wilgen gehangen. Je bent niet alleen een speler, maar ook een verbinder. Denk aan de oudjaarsdagtraditie: elk jaar met de vriendengroep een potje voetballen. En dan je familie: Jeroen was er één van die voetbalfamilie uit de Groeneweg. Alle 4 je broers, Laurens, Erwin, Erik en Freddy, hebben bij Grol gespeeld. Je zwager Tonny Hartman was ook een vaste gast op het sportpark. Kortom: de naam Te Veluwe is verweven met Grol. Jij hebt altijd midden in die Grol-gemeenschap gestaan.”
Jos Wolters (50 jaar)
Penningmeester Tom Hoffman: “In juli 1975 werd je aangemeld als lid bij de s.v. Grol, op 16-jarige leeftijd in de B-jeugd. Je hebt ongeveer 10 jaar gevoetbald in de jeugd en bij de senioren. Daarna ben je 5 jaar verzorger geweest van A1. Vervolgens maakte je promotie naar het 1e elftal. Daar ben je 2 jaar verzorger geweest. Daarna was je nog een tijdje leider van Grol 13. Nadat je hiermee gestopt bent, ben je trouw ondersteunend lid gebleven van onze vereniging. Als bijzonderheden heb je aangegeven het overlijden van 2 ploeggenoten, midden jaren zeventig, toen je net lid was geworden. Twee begrafenissen op oudejaarsdag. Dat zal veel impact hebben gehad. De eerste wedstrijd die je speelde in B3 herinner je je ook nog goed, tegen Sportclub Meddo. Je was je voetbalschoenen vergeten. Met Henny Wildenborg heb je je schoenen opgehaald,
de eerste helft hierdoor gemist en bent in de tweede helft ingevallen. Meteen gescoord! Dat was je eerste, maar ook tegelijk je laatste goal. Je zegt dat je je aan het oriënteren bent op vrijwilligerswerk. Bij s.v. Grol is nog wel het één en ander te doen, dus….”
Marcel Wolters (50 jaar)
Voorzitter Stan Raben: “Jouw Grol-verhaal begon zoals bij zovelen: als jonge jongen werd je lid van de s.v. Grol. Uit het archief van onze vereniging blijkt dat je je samen met je broer Jos hebt aangemeld. In je jeugdjaren heb je gespeeld in de volgende teams; E5, E2, D5, D2, C3, C2, B5, B2, A3 en A1. In de senioren ben je begonnen in Grol 4. Daarna heb je jaren in lagere elftallen gespeeld. En hoewel het actieve voetballen langzaam minder werd, bleef je betrokken bij onze club: als assistent-scheidsrechter, jeugdleider bij D4, D2 en F1, bestuurslid bij de senioren en lid van de VSVG. In deze laatste rol heb je enorm veel geld opgehaald voor onze vereniging. De commerciële vaardigheden die je hebt ontwikkeld tijdens je werkzame carrière bij State of Art kwamen hier goed van pas. In jouw carrière als speler en assistent-scheidsrechter heb je vele kampioenschappen gevierd in de teams die onder leiding van ‘Pim’ Huijskes stonden. Na je carrière als speler werd je assistent-scheidsrechter, leider van Grol 2 en heb je als bestuurslid vergaderingen bijgewoond en de lijnen uitgezet. Jij hebt bijgedragen aan het fundament van wat Grol vandaag de dag is. Een vereniging die draait op mensen zoals jij. Eén van de meest legendarische herinneringen aan jou is de wijze waarop je de 2007-editie van ‘Met de supportersclub het jaar uit’ presenteerde. Geheel in stijl presenteerde je onder de artiestennaam Blake Carrington deze prachtige avond en zorgde jij voor een enorm feest!”
Paul Huijskes (50 jaar)
Voorzitter Stan Raben: “Jouw loopbaan bij de s.v. Grol begon op 1 juli 1975 toen je lid werd op 9-jarige leeftijd. Je hebt altijd in de lagere elftallen gevoetbald tot en met de senioren. Uiteindelijk ben je gestopt als actief speler vanwege een blessure. Maar omdat je je toch erg betrokken voelde bij de club, ben je nog jaren actief geweest bij verschillende seniorenelftallen, die grotendeels steeds uit dezelfde groep bestonden. Nadat je gestopt bent als leider ben je tot op de dag van vandaag ondersteunend lid gebleven. Je geeft zelf aan dat je geen bijzondere dingen weet te melden over jouw periode bij onze club, behalve dat je er al die jaren een hele leuke tijd hebt gehad. En daar gaat het natuurlijk om!”
Peter Porskamp (50 jaar)
Bestuurslid/voorzitter Organisatiebestuur Thomas Bos: “Peter is opgegroeid tegenover het sportpark. Op 1 juli 1975 ben je lid geworden van onze vereniging. Zoals ik heb vernomen speelde je doorgaans als laatste man en liep je nooit een stap te veel. ‘Hij had zijn schoenen niet kapot van het vele lopen’, wist een voormalig teamgenoot subtiel te vermelden. Naast extreem duurzame voetbalschoenen heb je ook nog bijzondere scheenbeschermers gedragen. Tijdens de warming-up van een uitwedstrijd bij VIOS Beltrum viel het de scheidsrechter op dat drie spelers van Grol, waaronder jijzelf, geen scheenbeschermers droegen. Omdat dit destijds ook al verplicht was, werd er snel voor de wedstrijd naar een alternatief gezocht. Dankzij jouw gezonde boerenverstand werden een paar frikandellendozen uit de kantine in een handomdraai omgetoverd tot scheenbeschermers en kon de wedstrijd alsnog beginnen. Naast laatste man heb je ook nog sporadisch dienst gedaan als balvaste spits. Binnen de vereniging sta je bekend als een gouden kerel die altijd voor een ander klaarstaat. Bovendien ben je eerlijk en je bent een man van je woord. Dat wordt gewaardeerd door jouw omgeving, maar het zorgde tegelijkertijd ook voor jouw voetbalpensioen. Je was namelijk een groot tegenstander van kunstgras. Schijnbaar heb je gezegd te stoppen met voetballen wanneer ze bij Grol kunstgras zouden gaan aanleggen. Na jouw voetbalcarrière ben je nog jarenlang assistent-leider en leider geweest, samen met Manfred Huijskes. Zo heb je een hele tijd gevlagd, heb je de waterzak gedragen en het team kon zelfs op koud bier rekenen bij de laatste thuiswedstrijd. Als liefhebber van oogstrelend voetbal kon je ook heerlijk mopperen op het ‘voetbal’ van destijds Grol 10. In 2015 ben je uiteindelijk gestopt als leider en sindsdien ben je ondersteunend lid van onze vereniging. Zelf geef je aan goede herinneringen te hebben aan de jeugdkampen en de kampioenschappen van Grol 1.”
Ewald Brockötter (50 jaar)
Bestuurslid/voorzitter Accommodatiebestuur Peter van Dalen: “Ewald is op 1 juli 1975 ingeschreven bij s.v. Grol en als dertienjarige relatief laat ingestroomd in de C-jeugd en mocht starten in de C5. Dat Ewald talent had, bleek uit het feit dat hij het seizoen erna direct doorstroomde naar de C1. Vervolgens heeft Ewald alle jeugdselecties doorlopen. Bij de overstap naar de senioren kwam Ewald in de 1-2 selectie terecht. Daar speelde hij voornamelijk in het tweede elftal maar hij heeft ook zeker een aantal wedstrijden in het vlaggenschip gespeeld. Zijn debuut voor het eerste was memorabel, Ewald lag al na vijf minuten op de brancard omdat hij in zijn gezicht geschopt werd. Later is Ewald naar de Grol 3 selectie gegaan, waarna Grol 4 en 5 volgden, totdat hij uiteindelijk naar een vriendenteam ging, Grol 11. Tussendoor heeft Ewald ook een aantal seizoenen in de zaal gevoetbald. ‘Om het nog een beetje bij te kunnen benen heb ik mijn laatste twee seizoenen in Grol 10 in de 7e klasse gespeeld.’ Op zijn 62e speelde Ewald zijn laatste seniorenwedstrijd, op 5 mei 2024, als 50-jarig spelend lid tijdens een prachtige afscheidswedstrijd die in het geheim voor hem georganiseerd was. Het voetballen blijft echter kriebelen. Zo speelt hij nog in een 45+ team en train je nog wekelijks de recreanten, al 30 jaar, waarbij hij zelf ook altijd graag meedoet.”
Henk Hoffman (75 jaar)
“Als petekind vind ik het erg leuk dat ik je met dit jubileum mag toespreken,” zo begon bestuurslid/penningmeester Tom Hoffman. “Ik had al een paar dagen vrij gepland om een mooie speech op papier te zetten toen ik via Michel jouw stuk ‘mijn 75 jaar bij de Grol’ op de app ontving. Daar hoefde ik eigenlijk niets meer aan te doen.” Uit Henk zijn eigen verhaal enkele delen. “Met Sinterklaas in 1950 kreeg ik een paar nieuwe voetbalschoenen. Dat was in die tijd, kort na de oorlog, iets heel bijzonders. Daarmee kon ik eindelijk bij Grol gaan voetballen. We hadden toen in totaal drie jeugdteams. Ook mijn drie broers speelden bij de Grol, dus je kunt je voorstellen wat er allemaal binnenkwam aan modderige kleren. Hulde aan mijn moeder en mijn twee oudere zussen, die dat allemaal weer schoon wisten te krijgen! Mijn vader kwam soms kijken bij onze wedstrijden en zei dan voor de wedstrijd: “’A’j de butte maor heel holt!” Dat is niet altijd gelukt, want op mijn 21e, tijdens Grol 1 tegen VVG Gaanderen, scheurde ik mijn kniebanden. Ik heb toen twee weken in het ziekenhuis gelegen. Later speelde ik veel in Grol 2. Op mijn 33e werd ik nog door trainer Frits Klein Nibbelink gevraagd voor de eerste selectie, wat ik een grote eer vond. Ik heb nog samen met Paul Overkemping in Grol 1 gespeeld. Later heeft mijn zoon Michel dat ook gedaan, eveneens met Paul. Dat vonden we alle drie erg leuk! Daarna speelde ik nog tot mijn veertigste in het derde en vijfde elftal, en vervolgens tot mijn 65e in Grol 10 t/m 14, met uitzondering van een paar jaar, tussen mijn 48e en 53e, vanwege een knieoperatie. Met Titus, Michel en ondergetekende heb ben we nu 3 generaties in Grol 1! Vanaf de oprichting op 23 juni 1989 was ik 25 jaar bestuurslid van de VSVG. De laatste 25 jaar ben ik lid van de Woensdaggroep. Ook ben ik 25 jaar lang bezorger van hetclubblad. In het seizoen 2021–2022 werd ik uitgeroepen tot Super Supporter, iets waar ik met veel plezier op terugkijk.”
Jan Stöteler (75 jaar)
Bijna 88 jaar oud en al 75 jaar lid. Feest derhalve in verpleeghuis Mariënhof te Lichtenvoorde alwaar Jan tegenwoordig woonachtig is. Voorzitter Stan Raben en bestuurslid Thomas Bos gingen op bezoek om de felicitaties over te brengen en om Jan in het zonnetje te zetten, in het bijzijn van zijn vrouw Marietje en de kinderen Richard, Marcel en Annet. “Nadat je op je 12e lid werd van de club, was je op je 15e jaar al speler van Grol 1, waar je een groot aantal jaren in hebt gevoetbald. Je hebt destijds ook met Grol 1 tegen het Nederlands Elftal gespeeld. De legendarische elftalfoto waar jij ook op staat, siert nog steeds de gehele wand van onze bestuurskamer. En dat is natuurlijk een prachtige en blijvende herinnering aan een hele mooie tijd. Na het voetballen in Grol 1 ben je gestopt maar je bent al die tijd trouw lid gebleven. Je gaat af en toe nog wel eens kijken bij je kleinkinderen, Thijmen en Joere Groot Zevert. Thijmen speelt in Grol 9 en Joere in JO17-1. Joere heeft 2x mee gedaan met het Marveldtoernooi en dit jaar scoorde hij een penalty tegen FC Twente. Uiteraard ben je daar bijzonder trots op. Door het voetballen in Grol 1 ben je onder de militaire dienstplicht uitgekomen. Je was opgeroepen voor de Marine maar het Grol-bestuur gaf aan dat je als speler absoluut niet gemist kon worden bij het eerste elftal. En zo hoefde je dus niet in dienst. Zo zie je maar ‘het lidmaatschap van Grol heeft vele voordelen’, en ik adviseer je dan ook om dat nog heel lang te blijven.”
