Column Clubblad 2025-4

23-01-2026

Steen (en been), Grol en sentiment

Ooit zong ‘Buizen Beernd’ ‘de samenleving wödt steeds harder, de humor krig 't steeds benarder, computer die de boel bestuurt, databank die ons begluurt …’. Letterlijke woorden afkomstig uit het lied ‘Steen, staol en sentiment’. En nu, veertig jaar later, lijkt dit helaas het nieuwe ‘normaal’ geworden. Polarisatie en disrespect, maatschappij ontwrichtende demonstraties en excessief geweld. Grondrechten worden erg letterlijk genomen. We gaan met z’n allen op de weg zitten om vervolgens urenlang onze economie plat te leggen.

In de Achterhoek willen we jaarlijks een ZC maar geen AZC (in de eigen achtertuin). We bedreigen raadsleden en ministers met trekkers of gooien met vuurwerk uit de Kei. Of we fikken er - door capuchons en sjaals onherkenbaar - de Johan Cruijff Arena mee af. Oh ja, en (nep)rechters nemen we niet serieus als het oordeel ons niet aanstaat. Waar hebben we dat nog meer gezien? De democratisering is ver doorgeslagen en de politiek is technisch failliet. Je reinste amateurvoetbal in Den Haag, kelderklasse niveau. Zevenentwintig politieke partijen, ruim twintig te veel. Daar kan niemand nog chocola van maken. Zelfs bakker Wissink niet. Ooit hadden we Dries, Hans en Joop en werden over links of rechts serieuze meters gemaakt. Janmaat en Koekkoek waren exoten. Nu zijn de ‘normale’ politici op één hand te tellen en roepen we zelfs om Jetten en Bonte(n)bal, hoewel het feest der gekken pas in februari echt begint. Ivo en Dave alaaf!

Internet en digitalisering brengt veel maar breekt ook af. Niet om vrolijk van te worden. We worden van alle kanten bedonderd, maar ook gefilmd en begluurd. En niet alleen door de Russen en de nieuwe buren. Even lekker maf doen in besloten kring bleef ooit besloten. Nu komt bijna alles uit, nota bene nu de biechtstoel is verdwenen. En als we het dan toch over ‘jammer’ hebben, dan pakken we het lied er maar weer even bij. De humor krijgt inderdaad steeds minder ruimte. Dat heeft te maken met tijdgeest, maatschappelijke ontwikkelingen - niemand mag meer op de hak of in de zeik genomen worden - en met individualisering. Grappen maken doen we meestal samen en niet alleen. Alhoewel we allemaal wel mensen in onze omgeving kennen, ook binnen de Grol, die heel hard om zichzelf kunnen lachen. Sommigen nemen het leven, en we weten ‘het duurt maar even’, te serieus. En klagen steen en been. Jao, dat doot ze. Al valt het in onze mooie Achterhoek allemaal nog wel mee. Kort en goed: wij willen minder, minder, minder … televisie, sociale media en internet en meer met en om elkaar lachen! Op het veld, in de kantine en daarbuiten. Leve de lol!

Tot zover een ‘vroeger was niet alles maar wel veel beter’ statement van jullie kersverse columnist. Deze relatief ouwe lul - of mogen we dit prachtige beestje vanwege Ali, Marco en Marc ook al niet meer bij de naam noemen - houdt op met zuurpruimen. Er staan weer mooie nieuwe generaties op de deur te kloppen en er gebeuren nog steeds prachtige dingen en dat niet alleen in Groenlo. Dit laatste lijkt overigens niet bij iedereen in deze stad bekend. De wereld houdt niet op bij Bommel. Maar goed, we ‘lullen’ de komende edities van dit fraaie clubblad graag verder over voetbal en s.v. Grol, maar ook over de nabije omgeving, actuele thema’s en alle sentimenten daar omheen. En misschien wel over Gea, onze nieuwe burgermoeder, of de Libero. Die leeft en schrijft toch nog? Dank aan Bennie Jolink voor zijn vooruitziende blik en de Stamgast voor al zijn leuke columns. Pluk de dag en alvast fijne feestdagen gewenst. Gelukkig bestaan ze nog, dé feestdagen. En nog één keer met vuurwerk. Geniet er van!

Gegroet, ik ben voortaan de (ouwe) lul.